Annemi isterim !

Kısır (adı niçin kısır veya gısır bilinmeyen ve bu yüzden insanı küçük yaşta mal eden bir çok bileşenli alaşımsı yenilesi şey), elmalı pasta, çörek, börek, peynirlisi, ıspanaklısı yok haşhaşlısı bilimum ev hanımı marifetlerinin bir bir sergilendiği bir kadınlar matinesimsi bişey, bi toplantı, organizasyon, apartman şeysi işte, düşünün.
Kadınlar ama kompile kadınlar yani, küçük bebeler de var gerçi zırıltılarıyla. Tabi dedikodunun bini bir para, derin! mevzulara dalınmış, cakcuka cakada cuka, hararet, tartışma, muhabbet üstü desibel rahatsızlık verici falan.
Aralarda kahkahalar, gülüşmeler, çeşit çeşit, Allah canını almasınlar, kültür ve yetiştirme tarzının getirdiği konuşma farklılıkları, aradaki kibar modern hayatı özümsemiş hanfendilerden dolayı herkeste bir seviyeyi yüksek tutma çabası falan derken kapı zili deli gibi ötmekteydi.

Evsahibi gürültünün lineer olmayan gelişigüzel ama ne gelişigüzel yani anlatamam frekansına rağmen kapıyı duyar; çünkü kendi zilinin yaydığı frekansa aşina.. kapının açılmasıyla içeriye hışımla fırlayan eleman, bütün o gelişigüzel dalgaların üstüne öyle bir dominant söz savurduki, sinüsünden randomundan tut da bütün o genlikleri sönümleyen bu ses şöyle yankılandı üzengilerde:

Annem nerde laynnnn !!! (soluk soluğaydı)

Bir insan evladının anasına ne kadar da ihtiyaç duyabileceğinin apaçık bir ispatını kanun mertebesinde kanıtlayıcı bu hadisenin gerçek kahramanı olan ve etrafında kendinden başka erkek bulunmayan bu kaçık Halîm di. Kadınlar topluluğuna reel olarak layynn diye hitap edemedim diye serseri düşüncelere girişmeyecekti ileride...

bitti.